Statü, her şeyden önce ulusal bilinçte inşa edilir!

Yazan : Mesud ERTOŞÎ

Yıllardır kendimize şu soruyu soruyoruz: "Neden Kürtlerin hâlâ birleşik bir statüsü yok?" Bu soruya birçok cevap verildi; kimi zaman suç tarihimize yüklendi, kimi zaman dış güçlere, kimi zaman da coğrafyaya. Bunların hepsinde bir doğruluk payı vardır. Fakat çoğu zaman gözden kaçan gerçek şudur: Ulusal bilince sahip olmayan bir halk, kalıcı bir statü inşa edemez.

Statü yalnızca sınırlar, bayrak veya kurumlar değildir. Statü; bilinç, kendini tanıma, örgütlenme, birlik ve sorumluluğun ürünüdür. Kendi içinde sürekli bölünmüş, dilini küçümseyen, tarihini unutan ve herkesin farklı bir yöne yürüdüğü bir toplum, ortak bir ulusal güç oluşturamaz.

Tarih bize defalarca göstermiştir ki milletler yalnızca duygularla ve sloganlarla başarıya ulaşamaz. Bilgiye, eğitime, örgütlülüğe ve karşılıklı güvene ihtiyaç vardır. Eğer kaderimizi sürekli başkalarının yazmasını beklersek, o kader daima başkalarının elinde kalacaktır.

Her kuşak, kendinden önceki kuşaktan daha fazla sorumluluk taşımalıdır. Mücadelemiz yalnızca bugünü değil, bizden sonra gelecek nesilleri de düşünmelidir. Dilimizi korur, tarihimizi öğrenir, eğitime ve bilgiye önem verir, kişisel çıkarların yerine ulusal çıkarları koyabilirsek; o zaman statü bir hayal olmaktan çıkıp ulaşılabilir bir hedefe dönüşecektir.

Eleştiri yıkmak için değil, inşa etmek içindir. Birlik de herkesin aynı düşünmesi değil; farklılıklarımıza rağmen haklarımız ve ortak geleceğimiz etrafında birleşebilmemizdir.

Kürt, önce kendini tanımalı; ulusal bilincini güçlendirmeli ve sorumluluğunu omuzlamalıdır. Çünkü statü başkalarının lütfuyla değil, bilinçli, örgütlü ve kararlı bir halkın emeğiyle kazanılır. Özgürlüğe giden yol, önce insanın kendi içinden başlar.